28-10-2015
Artigo de Juan M. López-Chaves Meléndez no Faro de Vigo do 28-10-2015. Dibuxo de Xulio Formoso
28-10-2015
Artigo de Juan M. López-Chaves Meléndez no Faro de Vigo do 28-10-2015. Dibuxo de Xulio Formoso
03-10-2015
María Soliña, interpretada por Pipeline Music.
Maria Soliña
Polos camiños de Cangas
a voz do vento xemia:
ai, qué soliña quedache,
María Soliña.
Nos areales de Cangas
muros de noite se erguian :
ai, qué soliña quedache,
María Soliña.
As ondas do mar de Cangas
acedos ecos traguían:
ai,qué soliña quedache,
María Soliña.
As gueivotas sobre Cangas
soños de medo tecían:
ai, qué soliña quedache
María Soliña
Baixo os tellados de Cangas,
anda un terror de auga fría:
ai, qué soliña quedache
María Soliña.
Longa noite de pedra 1962
Maria Soliña
Por los caminos de Cangas
la voz del viento gemía:
ay, qué sola te quedaste,
María Soliña.
En los arenales de Cangas,
muros de noche se erguían:
ay, qué sola te quedaste,
María Soliña.
Las olas del mar de Cangas
ácidos ecos traían:
ay, qué sola te quedaste,
María Soliña.
Las gaviotas sobre Cangas
sueños de miedo tejían
ay, qué sola te quedaste,
María Soliña.
Bajo los tejados de Cangas
anda un terror de agua fría:
ay, qué sola te quedaste,
María Soliña.
Longa noite de pedra 1962
30-09-2015 Índice:
02-09-2015
Estas palabras que digo
abróllanme dende o fondo
porque eu endexamáis escondo
a canción que vai conmigo.
Cos meus cantares consigo
ser coma o vento lixeiro,
ninguén me marca o sendeiro,
ninguén me dicta a canción,
teño limpo o corazón
pra vivir ceibe e senlleiro.
Meu canto rudo e sinceiro
co badoco non se avén.
Desprezo a todo o que ten
alma servil de logreiro
sen outro Deus que o diñeiro.
Meu canto a ninguén falaga,
ninguén por cantar me paga,
soio o povo, meu irmán,
aplaude o meu canto chan,
se poño o dedo na chaga.
Estas palabras que digo
me brotan desde el fondo
porque yo nunca escondo
la canción que va conmigo.
Con mis cantares consigo
ser como el viento ligero,
nadie me marca el sendero,
nadie me dicta la canción,
tengo limpio el corazón
para vivir libre y solo.
Mi canto rudo y sincero
con el bruto no se aviene.
Desprecio a todo el que tiene
alma servil de usurero
sin otro Dios que el dinero.
Mi canto a nadie halaga,
nadie por cantar me paga,
sólo el pueblo, mi hermano,
aplaude mi canto llano,
si pongo el dedo en la llaga.
Poemas sueltos
29-08-2015
Disco: Celso E. Ferreiro na voz de Suso Vaamonde
Música e voz de Suso Vaamonde e Verbas Xeitosas
Dial Discos 1979
Maio 1972, I
Fai pouco tiven un soño
que máis ben foi un lembrar,
pois os soños moitas veces
veñen da realidá.
Colléronme preso un día
i atáronme mau con mau,
por culpa dun falso amigo,
fillo bastardo dun can.
Colléronme preso un día,
enlamáronme no chan,
aldraxáronme, puxeron
o meu nome a pregoar.
Sepan homes e mulleres
desta honrada vecindá
que o poeta é un falsario,
un malvado, un mintirán
.
Moraima, non me perguntes
nin pretendas saber máis,
pois o meu soño esvaíuse
cos paxaros da mañán.
Diréiche soio unha cousa
pra esta historia rematar.
Colléronme preso un día,
outro non me collerán.
Onde o mundo se chama Celanova
Editora Nacional, Madrid (1975)
Maio 1972, I
Hace poco tuve un sueño
que más bien fué un recordar,
pues los sueños muchas veces
vienen de la realidad.
Me cogieron preso un día
y me ataron mano con mano,
por culpa de un falso amigo,
hijo bastardo de un perro.
Me cogieron preso un día,
me embarraron en el suelo,
me ultrajaron, pusieron
mi nombre a pregonar.
Sepan hombres y mujeres
de esta honrada vecindad
que el poeta es un falsario,
un malvado, un mentiroso.
.
Moraima, no me preguntes
ni pretendas saber más,
pues mi sueño se désvaneció
con los pájaros de la mañana.
Te diré solo una cosa
para esta historia rematar.
Me cogieron preso un día,
otro no me cogerán.
Donde el mundo se llama Celanova
Editora Nacional, Madrid (1975)
22-08-2015
Poema de Antonia Arbona Santamaría, publicado no ano 2008 no libro”Canelobres que enlluernen“. Muntaner Lleonard Editor, Palma de Mallorca.
A canción é a primeira estrofa do poema. A música e a voz son de Joan Manel Escobedo.
Poema de Antonia Arbona Santamaría, publicado en el año 2008 en el libro “Candelabros que deslumbran“. Lleonard Muntaner Editor, Palma de Mallorca.
La canción es la primera estrofa del poema.La música y la voz son de Joan Manel Escobedo.
Disco :Antología Multilingüe, a versión cantada é en portugués.
[col3]
CELSO EMILIO FERREIRO
Celso Emilio Ferreiro, ouves
“o tambor da chuva”
enorme, insistente e feroz,
abrumador, insone,
que te chama?
Não há tecto ou morada suficiente
quando bombardeada
pela chuva da noite.
“Quero morrer aqui”, dizes-nos.
Não te queixes,
se aos deuses lhes compraz que possas escolher.[/col3][col3]CELSO EMILIO FERREIRO
Celso Emilio Ferreiro, sents
“el tambor de la pluja”
enorme, insistent i ferotge,
aclaparador, insomne,
que et crida?
Ni teulada ni morada és suficient
quan és bombardejada
per la pluja de la nit.
“Jo vull morir-me aquí”, ens dius.
No et queixis,
si als déus els abelleix que puguis triar.[/col3][col3]CELSO EMILIO FERREIRO
Celso Emilio Ferreiro, sientes
“El tambor de la lluvia”
enorme, insistente y feroz,
abrumador, insomne,
que te llama?
Ni tejado ni morada es suficiente
cuando es bombardeada
por la lluvia de la noche.
“Yo quiero morir aquí”, nos dices.
No te quejes,
si a los dioses les apetece que puedas elegir.[/col3]
19-08-2015
Documental sobre Celso Emílio Ferreiro a través da musicalización dos seus poemas. O vídeo foi emitido pola TVG (http://www.crtvg.es), a quen pertence o copyright do mesmo.
Documental sobre Celso Emílio Ferreiro a través de la musicalización de sus poemas. El vídeo fue emitido por la TVG (http://www.crtvg.es), a quién pertenece el copyright del mismo.
22-07-2015
“Muiñeira rebelde”. XOÁN EIRIZ, Homenaxe a Celso Emilio Ferreiro (álbum colectivo). Sons Galiza, Lugo, 1989. Musicado por X. Eiriz.
Muiñeira rebelde
Baila Galicia, baila
ailalelo, ailalalo…
E Galicia bailóu
perante centos de anos
un baile sometido
ao son que lle tocaban
as gaitas dormideiras
i os pandeiros sonámbulos.
Mais istes tempos tristes
son tempos xa pasados.
Xa rematóu a festa,
agora non bailamos
nin o ailalelo,
nin o ailalalo,
que bailamos a danza
dos libres homes bravos:
testa erguida, voz rexa,
duro andar, firme paso,
camiño do futuro,
brazo con brazo,
todos xuntos
cantando.
Terra de ningures 1969
Muñeira rebelde
Baila Galicia, baila
ailalelo, ailalalo…
Y Galicia bailó
durante cientos de años
un baile sometido
al son que le tocaban
las gaitas dormideras
y los panderos sonámbulos.
Pero estos tiempos tristes
son tiempos ya pasados.
Ya terminó la fiesta,
ahora no bailamos
ni el ailalelo,
ni el ailalalo,
que bailamos la danza
de los libres hombres bravos:
cabeza erguida, voz recia,
duro el andar, firme el paso,
camino del futuro,
brazo con brazo,
todos juntos
cantando.
Terra de ningures 1969
21-07-2015
Veredevere / Guilherme e Bastardo, libro de 56 páxinas e CD con 12 cortes. Cun prefacio de Teresa Moure e deseños de Séchu Sende.
Veredevere / Guilherme e Bastardo, libro de 56 páginas y CD con 12 cortes. Con un prefacio de Teresa Moure y diseños de Séchu Sende.
Iste poema foi censurado na Edición do libro Antipoemaspubricado pola Colección Álamo en 1972, dempois de obter o Premio Álamo de Poesía.
O ATRACO
Non é certo que o home
descende do gorila.
Pero hai moitos gorilas
que descenden do home.
Mans arriba e boca abaixo o pobo.
Vimos a instalar o silencio,
cero preguntas, cero movementos,
porque isto é un atraco, estades a ver
as pistolas de gatillos propensos
a darlle gusto ao dedo.
Ao menor xesto
todos interfectos
sen distinción de sexos.
Porque este é o remedio
infalible e concreto
para impoñer a lei do retroceso,
o principio do pau e tente teso,
o salario do medo,
o debido respecto
ás armas e aos seus eventos.
Mans arriba e boca abaixo o pobo,
non perdamos máis tempo.
Controlaremos
as bolboretas e o vento,
as cópulas, os rezos,
a luz e o alimento.
Degolaremos
o pensamento.
Enxertaremos
a rosa remisa dos soños,
con alcumes abxectos
e serán nosos,
os vosos esqueletos.
Tan só vos deixaremos
os ollos, para que choredes por eles.
13 Poemas iracundos y una canción inesperada,
Separata de la Revista Expediente Nº 2,Caracas 1970
Este poema fué censurado en la Edición del libro Antipoemas publicado por la Colección Álamo en 1972, después de obtener el Premio Álamo de Poesía.
EL ATRACO
No es cierto que el hombre
desciende del gorila.
Pero hay muchos gorilas
que descienden del hombre.
Manos arriba y boca abajo el pueblo.
Venimos a instalar el silencio,
cero preguntas. cero movimientos,
porque esto es un atraco, estáis viendo
las pistolas de gatillos propensos
a darle gusto al dedo.
Al menor gesto
todos interfectos
sin distinción de sexos.
Porque este es el remedio
infalible y concreto
para imponer la ley del retroceso,
el principio del palo y tente tieso,
el salario del miedo,
el debido respeto
a las armas y a sus eventos.
Manos arriba y boca abajo el pueblo,
no perdamos más tiempo.
Controlaremos
las mariposas y el viento.
las cópulas, los rezos,
la luz y el alimento.
Deqollaremos
el pensamiento.
Injertaremos
la rosa reticente de los sueños,
con apodos abyectos
y serán nuestros,
vuestros esqueletos.
Tan sólo os dejaremos
los ojos, para que lloréís por ellos.
28-06-2015
Intervención de Celso Emilio no Documental “Arriba España” realizado no ano 1976.
Intervención de Celso Emilio en el Documental “Arriba España” realizado en 1976.