24-04-2014

Pubricado por Caderno Arraiano o 21-4-2014
Celso Emilio on the road

No 102 aniversario de CEF

Celanova, 2 de maio:20.30 Casa dos Poetas
Pontevedra, 9 de maio:19.30 Feira do Libro.
Lugo, 14 de maio: 20 h en Maio de Lingua.
Ourense, 16 de maio:20.15 h no Centro Cultural da Deputación.
Madrid, 29 de maio:Casa de Galicia en Madrid, 19:30 horas.

En el 102 aniversario de CEF

Celanova, 2 de mayo:20.30 Casa dos Poetas
Pontevedra, 9 de mayo:19.30 Feria del Libro.
Lugo, 14 de mayo: 20 h en Maio de Lingua.
Ourense, 16 de mayo:20.15 h en Centro Cultural de la Diputación.
Madrid, 29 de mayo:Casa de Galicia en Madrid, 19:30 horas.

Trala edición dun dobre deuvedé con material inédito sobre o poeta, que inclúe a aproximación contemporánea do cineasta Aser Álvarez á figura de Celso Emilio Ferreiro, e que se concretou na longametraxe documental 100 % CEF (Mestre Mateo ao Mellor Documental do ano pasado), xa está dispoñible nas librarías este traballo colectivo, baixo o título 102 testemuños de aniversario, onde se recollen as opinións dos seus biógrafos, Xesús Alonso Montero e Ramón Nicolás, xunto cos testemuños doutros persoeiros como Xosé Luís Méndez Ferrín, Suso de Toro, César Portela, Daniel Salgado, Sabino Torres, Joaquin Marta Sosa e Anxo Angueira. Tamén interveñen os fillos de Celso Emilio, Isabel e Luís, artistas como Francisco Leiro, Baldo Ramos, Manolo Paz e Baldomero Moreiras, e músicos como os Labregos do Tempo dos Sputniks, rapeiros ou gaiteiros.

Después de la edición de un doble deuvedé con material inédito sobre el poeta, que incluye una aproximación contemporánea del cineasta Aser Álvarez a la figura de Celso Emilio Ferreiro, y que se concretó en el largometraje documental 100 % CEF (Mestre Mateo al Mejor Documental del año pasado), ya está disponible en las librerías este trabajo colectivo, titulado 102 testimonios de aniversario, en el que se recojen las opiniones de sus biógrafos, Xesús Alonso Montero y Ramón Nicolás, junto con los testimonios de otras personas como Xosé Luís Méndez Ferrín, Suso de Toro, César Portela, Daniel Salgado, Sabino Torres, Joaquín Marta Sosa y Anxo Angueira. También intervienen los hijos de Celso Emilio, Isabel y Luís, artistas como Francisco Leiro, Baldo Ramos, Manolo Paz y Baldomero Moreiras, y músicos como los Labregos do Tempo dos Sputniks, raperos y gaiteros.

22-04-2014

Considerado uns dos poemas de amor mais relevantes da poesía europea. Seguindo a Tradición das cantigas de amor dos nosos Antergos.

Considerado uno de los poemas de amor más relevantes de la poesía europea. Siguiendo la Tradición de las cántigas de amor de nuestros Antepasados.

MORAIMA

Pra Moraima, sempre.
Moraima: diario de a bordo

Xaneiro 1972, II

Cando quero vivir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando semento a espranza.
Digo Moraima
e ponse azul a alba.

Cando quero soñar
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a noite é pechada.
Digo Moraima
e ponse a luz en marcha.

Cando quero chorar
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a anguria me abafa.
Digo Moraima
e ponse a mar en calma.

Cando quero surrir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a mañá é crara.
Digo Moraima
e ponse a tarde mansa.

Cando quero morrer
non digo nada.
E mátame o silencio
de non decir Moraima.

Onde o mundo se chama Celanova (1975)


Para Moraima, siempre.
Moraima: diario de a bordo

Enero 1972, II

Cuando quiero vivir
digo Moraima.
Digo Moraima
cuando siembro la esperanza.
Digo Moraima
y se pone azul el alba.

Cuando quiero soñar
digo Moraima.
Digo Moraima
cuando la noche es cerrada.
Digo Moraima
y la luz se pone en marcha.

Cuando quiero llorar
digo Moraima.
Digo Moraima
cuando la angustia me asfixia.
Digo Moraima
y el mar se pone en calma.

Cuando quiero sonreír
digo Moraima.
Digo Moraima
cuando la mañana es clara.
Digo Moraima
y la tarde se pone mansa.

Cuando quiero morir
no digo nada.
Y me mata el silencio
de no decir Moraima

Donde el mundo se llama Celanova (1975)

15-04-2014

“Cantiga do desterrado”

Poema do disco GALICIA canta, con música deXulio Formoso, editado en Caracas (1970) por POBOVOX e considerado como o primeiro LP en galego.

“Cántiga del desterrado”

Poema del disco GALICIA cantacon música de Xulio Formoso, editado en Caracas (1970) por POBOVOX y considerado como el primer LP en gallego

 

Pola longa lonxania
vou camiñando sen présa.
Na noite escura está acesa
unha luz que anúncia ó dia.

Aquelo que eu ben queria,
liberdade, nunca voltou.
Cuberto de noite vou
 pola longa lonxania.

O vento lurpio non cesa
de oubear sobre o meu povo.
Como non lle temo ao lobo
vou camiñando sen présa.

Vida errante, noite espesa,
negrura embaixo e enriba.
.Mais a miña esperanza altiva
na noite escura está acesa.

Aquelo que eu preferia,
revolución, canto tarda.
Mais o meu anceio agarda
unha luz que anúncia ó dia.

Poemas soltos.
Por la larga lejanía
voy caminando sin prisa.
En la noche oscura está encendida
una luz que anúncia el dia.

Aquello que yo bien quería,
libertad, nunca volvió.
Cubierto de noche voy 
 por la larga lejanía.

El viento voraz no cesa
de aullar sobre mí pueblo. 
Como no le temo al lobo
voy caminando sin prisa.

Vida errante, noche espesa,
negrura abajo y arriba.
.Más  mi esperanza altiva
en la noche oscura está encendida..

Aquello que yo prefería, 
revolución, cuanto tarda. 
Más  mi ansia aguarda 
una luz que anuncia el día.

Poemas sueltos

09-04-2014

A emisora 98.3Radio, emisora da Universidade de Navarra, ven de adicar un espacio na súa programación titulado “La poesía de Celso Emilio Ferreiro“.
Celso Emilio recita o poema Alma da terra e Luis Seoane recita Longa noite de pedra

La emisora 98.3Radio, emisora de la Universidad de Navarra, dedica un espacio en su programación titulado “La poesía de Celso Emilio Ferreiro“.

Alma da terra
Lonxana Celanova vinculeira,
torre ebúrnea da miña mocedade,
cando te lembro sai da súa toqueira
coma un furón de soños, a saudade.
Unha chuvia monótona e tristeira
cai decote na miña intimidade,
e sinto que unha sombra silandeira,
coma un solpor o meu esprito invade.
Quero voltar a ti, nai garimosa,
colo natal, arxila rumorosa,
pra acalar esta anguria que me berra
dende o fondo da noite estrelecida,
pedindo amor, pregando fe de vida
pra ser eternamente alma da terra.

Longa noite de pedra
O teito é de pedra.
De pedra son os muros
i as tebras.
De pedra o chan
i as reixas.
As portas,
as cadeas,
o aire,
as fenestras,
as olladas,
son de pedra.
Os corazós dos homes
que ao lonxe espreitan,
feitos están
tamén
de pedra.
I eu, morrendo
nesta longa noite
de pedra.
.


Alma de la tierra
Lejana Celanova mayorazga
torre ebúrnea de mi juventud,
cuando te recuerdo sale de su madriguera,
como un hurón de sueños, la saudade.
Una lluvia monótona y tristona
cae sin cesar sobre mi intimidad,
y siento que una sombra silenciosa,
como un atardecer mi espíritu invade.
Quiero volver a ti, madre cariñosa,
regazo natal, arcilla rumorosa,
para acallar esta angustia que me grita
desde lo hondo de la noche rutilante
pidiendo amor, rogando fe de vida
para ser eternamente alma de la tierra.

Larga noche de piedra
El techo es de piedra.
De piedra son los muros
y las tinieblas.
De piedra el suelo
y las rejas.
Las puertas,
las cadenas,
el aire,
las ventanas,
las miradas,
son de piedra.
Los corazones de los hombres
que a lo lejos acechan,
hechos están
también
de piedra.
Y yo, muriéndome
en esta larga noche
de piedra.

30-03-2014

“O dedo na chaga”

Poema do disco GALICIA canta, con música de Xulio Formoso, editado en Caracas (1970) por POBOVOX e considerado como o primeiro LP en galego.

“El dedo en la llaga”

Poema del disco GALICIA cantacon música de Xulio Formoso, editado en Caracas (1970) por POBOVOX y considerado como el primer LP en gallego

Estas palabras que digo
abróllanme dende o fondo
porque eu endexamáis escondo
a canción que vai conmigo.

Cos meus cantares consigo

ser coma o vento lixeiro,
ninguén me marca o sendeiro,
ninguén me dicta a canción,
teño limpo o corazón
pra vivir ceibe e senlleiro.

Meu canto rudo e sinceiro
co badoco non se avén.
Desprezo a todo o que ten
alma servil de logreiro
sen outro Deus que o diñeiro.

Meu canto a ninguén falaga,
ninguén por cantar me paga,
soio o povo, meu irmán,
aplaude o meu canto chan,
se poño o dedo na chaga.

Estas palabras que digo
me brotan desde el fondo
porque yo nunca escondo
la canción que va conmigo.

Con mis cantares consigo

ser como el viento ligero,
nadie me marca el sendero,
nadie me dicta la canción,
tengo limpio el corazón
para vivir libre y solo.

Mi canto rudo y sincero
con el bruto no se aviene.
Desprecio a todo el que tiene
alma servil de usurero
sin otro Dios que el dinero.

Mi canto a nadie halaga,
nadie por cantar me paga,
sólo el pueblo, mi hermano,
aplaude mi canto llano,
si pongo el dedo en la llaga.

26-03-2014

 

Praza Púbrica   24-03-2014

Chévere prepara un “espectáculo contra Galicia”, un país de ananos “no que o goberno non quere gobernar”

A compañía de teatro estreará o 31 de marzo a súa nova montaxe: Viaxe ao país dos ananos, coa que celebrarán os vinte anos das Ultranoites e coa que percorrerán, dende o humor e a sátira a historia de Galicia das últimas décadas.

Sen perder de vista a traxectoria das Ultranoites, a actualidade máis escura e, sobre todo, os últimos vinte anos en Galicia; Chévere convidaranos a que os acompañemos  na súa Viaxe ao país dos ananos. “Partimos de Celso Emilio Ferreiro, loxicamente, e da súa crítica á Galicia exterior que se atopou. Está ese referente, como tamén está o das viaxes de Gulliver, de Jonathan Swift. Buscamos ese mesmo ton de contar dende fóra, realizando así unha crítica da nosa sociedade dende un país imaxinario. Ademais, queremos levalo todo a un nivel moi absurdo, semellante ao das Ultranoites, engadindo a sátira e a mala hostia de Celso Emilio”, sinala a actriz Mónica García.



Chévere
 prepara un “espectáculo contra Galicia”, un país de ananos “en el que el gobierno no quiere gobernar”

La compañía de teatro estrenará el 31 de marzo su nuevo montaje: Viaxe ao país dos ananos con el que celebrarán los veinte años de las Ultranoites y con el que recorrerán, desde el humor y la sátira la historia de Galicia de las últimas décadas.

Sin perder de vista la trayectoria de las Ultranoites, la actualidad más oscura y, sobre todo, los últimos veinte años en Galicia; Chévere nos convida a que los acompañemos  en su Viaxe ao país dos ananos. “Partimos de Celso Emilio Ferreiro, lógicamente, y de su crítica a la Galicia exterior que se encontró. Está ese referente, como también están los viajes de Gulliver, de Jonathan Swift. Buscamos ese mismo tono de contar desde fuera, realizando así una crítica de nuestra sociedad desde un país imaginario. Además, queremos llevarlo todo a un nivel muy absurdo, semejante al de las Ultranoites, añadiendo la sátira y la mala hostia de Celso Emilio”, señala la actriz Mónica García.

20-03-2014

Os tres trebóns, Banda galega constituida por Xurxo Souto, co acordeón e a voz (Los Diplomáticos de Monte Alto), o  batería e cantante Fran Amil (Papaqueixos, Ruxe-Ruxe, Diplomáticos) e  Antón Díaz (Papaqueixos, Alberto Bundi), cantan o poema IRMÁUS no Festivar orgaízado pola Asociación Galega de Amizade coa  Revolución Bolivariana (AGARB)
Os tres trebóns, Banda gallega constítuida por Xurxo Souto, con el acordeón y la voz  (Los Diplomáticos de Monte Alto), el batería y cantante Fran Amil (Papaqueixos, Ruxe-Ruxe, Diplomáticos) y Antón Díaz (Papaqueixos, Alberto Bundi), cantan el poema IRMÄUS en el Festival organizado por la Asociación Gallega de Amistad con la Revolución Bolivariana (AGARB)

 

Irmáus                                                                                            Hermanos
Camiñan ao meu rente moitos homes.                                               Caminan a mi lado muchos hombres.
Non os coñezo. Sonme estranos.                                                      No los conozco. Son extraños.
Pero tí, que te alcontras alá lonxe,                                                     Pero a ti, que te encuentras allá lejos,
máis alá dos desertos e dos lagos,                                                    más allá de desiertos y de lagos,
máis alá das sabanas e das illas,                                                      más allá de sabanas y de islas,
coma un irmáu che falo.                                                                    como a un hermano te hablo.

Si é túa a miña noite,                                                                        Si es tuya mi noche,

si choran os meus ollos o teu pranto,                                                 si lloran mis ojos tu llanto,
si os nosos berros son igoales,                                                          si nuestros gritos son iguales,
coma un irmáu che falo.                                                                    como a un hermano te hablo.
Anque as nosas palabras sean distintas,                                            Aunque nuestras palabras sean distintas,
e tí negro i eu branco,                                                                        y tú negro y yo blanco,
si temos semellantes as feridas,                                                        si tenemos semejantes las heridas,
coma un irmáu che falo.                                                                    como a un hermano te hablo.

Por enriba de tódalas fronteiras,                                                         Por encima de todas las fronteras,

por enriba de muros e valados,                                                           por encima de muros y vallados,
si os nosos soños son igoales,                                                          si nuestros sueños son iguales,
coma un irmáu che falo.                                                                    como a un hermano te hablo.
Común temos a patria,                                                                      Común tenemos la patria,
común a loita, ambos.                                                                       común la lucha, ambos.
A miña mau che dou,                                                                        Mi mano te doy,
coma un irmáu che falo.                                                                    como a un hermano te hablo.

Longa noite de pedra (1962).

26-02-2014
 Concerto de García MC en México. Grabado por Regeneración Radio o 18 de  febreiro do 2014.                          

Concierto de García MC en México. Grabado por Regeneración Radio el 18 de  febrero del 2014.
PREMER

Son un pasmón
Son un pasmón
peatón
con opinión,
decindo a verdade núa
pola rúa.
Nunca fun usuario
de automóvil suntuario
nin tampouco utilitario.
Camiño a pé
e por iso é polo que
vexo o mundo tal cal é.
Sei da cobiza burguesa
e do furor proletario.
O pan gárdase na artesa
i a fame ronda a diario.
Ando sin présa,
nada altera o meu horario,
nin couta o meu comentario.
Non teño medo
do que o tempo traguerá,
porque sei que tarde ou cedo
o que ha de vir chegará.
Horaboa ou horamá?
¡Tanto me dá!
Ogallá
me colla vivo a noticia.
¡Qué gran ledicia
ver chegar o que virá!
Pra o gran suceso
xa está aceso,
acolá moi lonxe, un lume
que no mundo prenderá
e queimará
a fedenta podredume.
Camiño a pé
e por eso é polo que
vexo o mundo tal cal é.

Longa noite de pedra (1962)
PULSAR

Soy un pasmón
Soy un pasmón
peatón
con opinión,
diciendo la verdad desnuda
por la calle.
Nunca fui usuario
de automóvil suntuario
ni tampoco utilitario.
Camino a pie
y por eso es por lo que
veo el mundo tal cual es.
Sé de la codicia burguesa
y del furor proletario.
El pan se guarda en la artesa
y el hambre ronda a diario.
Ando sin prisa,
nada altera mi horario,
ni limita mi comentario.
No tengo miedo
de lo que el tiempo traerá,
porque sé que tarde o pronto
lo que ha de venir llegará.
¿Enhorabuena o enhoramala?
¡Tanto me da!
Ojalá
me coja vivo la noticia.
¡Qué gran alegría
ver llegar lo que vendrá!
Para el gran suceso
ya está encendido,
allá muy lejos, un fuego
que en el mundo prenderá
y quemará
la hedienta podredumbre.
Camino a pie
y por eso es por lo que
veo el mundo tal cual es.

Larga noche de piedra (1962)
24-02-2014

Este poema de Celso Emilio, escrito en Venezuela hace muchos años, desgraciadamente describe otra vez, lo que está pasando en este país que tanto quiso, poema escrito en otras épocas que ahora se repiten .

EL ATRACO

No es cierto que el hombre
desciende del gorila.
Pero hay muchos gorilas
que descienden del hombre.

Manos arriba y boca abajo el pueblo.
Venimos a instalar el silencio,
cero preguntas. cero movimientos,
porque esto es un atraco. estáis viendo
las pistolas de gatillos propensos
a darle gusto al dedo.
Al menor gesto
todos interfectos
sin distinción de sexos.

Porque este es el remedio
infalible y concreto
para imponer la ley del retroceso.
el principio del palo y tente tieso,
el salario del miedo.
el debido respeto
a las armas y a sus eventos.

Manos arriba y boca abajo el pueblo,
no perdamos más tiempo.
Controlaremos
fas mariposas y el viento.
las cópulas, los rezos.
la luz y el alimento.

Degollaremos
el pensamiento.
Injertaremos
la rosa reticente de los sueños,
con apodos abyectos 
y serán nuestros,
vuestros esqueletos.

Tan sólo os dejaremoa
los ojos, para que lloréis por ellos.

20-02-2014

Presentación do dobre DVD sobre Celso Emilio Ferreiro, “102 testemuños de aniversario“, o vindeiro venres, 21 de Febreiro, ás 20 horas na Casa das Letras de Ribadeo, que inclúe esta escolma do mellor material audiovisual sobre Celso Emilio Ferreiro, editada pola Asociación  Arraianos e coordinada por Plácido Romero..
Presentación del doble DVD sobre Celso Emilio Ferreiro, “102 testimonios de aniversario“, el próximo viernes 21 de Febrero a las 20:00 horas en la Casa de las Letras de Ribadeo,  una selección del mejor material audiovisual sobre Celso Emilio Ferreiro, editada por la  Asociación  Arraianos y coordinada por Plácido Romero.

102 Testemuños -Ribadeo