Blog Xerais 8-10-2012

Vicente Araguas
 publicou unha recensión crítica do libro Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro, de Ramón Nicolás nos xornais El Ideal GallegoDiario de FerrolDiario de Arousa  e La Región.

 

Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro

Celso Emilio de vagar

Lin con pracer e agradecemento (a Celso por ter existido e dar pé a esta biografía, a Ramón Nicolás por tela acometido) a viaxe exhaustiva pola vida e obra de CEF que fai o profesor e crítico vigués en Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro (Edicións Xerais, Vigo, 2012). ¿Exhaustiva? Un dicir, claro, porque por monumental que fose o esforzo de Nicolás, coidando na proximidade temporal na que se atopa o poeta de Celanova, tamén de que aínda bulimos moitos dos que o trataran (do que testemuña este volume, tan vivo e directo que dá xenio lelo e sentilo), a obxectividade total, máis a inclusión de aspectos que poideran resultar especialmente conflictivos, non semellan doadas de momento. Terán de pasar ben de anos para que isto aconteza, sendo no interín esta a primeira biografía “definitiva” (e “autorizada”, pola familia, xa se entende) do autor de Longa noite de pedra.

Así as cousas debo engadir que nestas seiscentas páxinas, que lin en tres sesións, desde o interese e a paixón, xorde a historia dun home que, como tantos outros, tivo a desgraza de que a Guerra Civil esnaquizase a súa vida poñéndoo no disparadeiro de ter que optar polo bando que non era. Que non era o seu, véxase a actitude “arredista” de CEF antes do conflicto bélico, forzando ao poeta a unha posición ben fráxil, mesmo incluíndo o famoso poema (que publicara “El Compostelano”, novembro de 1937) que se cadra servira para pagar certas peaxes que evitasen percorridos mesmo letais.

Así e todo parte dunha traxectoria de home de moitas pezas ou aristas, que é o que humaniza moitísimo a un personaxe, mito desde a primeira edición bilingüe de Longa noite de pedra, a que rolou cal a “rolling stone” dylaniano non soamente por Galicia senón polas “Espafias” dun dos máis coñecidos poemas de Celso. Un acerto grande desta biografía, abondo coral nun coro ben concertado e dirixido por Ramón Nicolás, é a combinación de voces. A do biógrafo que conta a historia de xeito neutral. A do autor que se implica, belixerante, de tendencia, cal como quería Celso para a súa poética. A do propio Ferreiro, empregada dun xeito moi natural, allea a toda impostación. Eis un valor engadido a canto aquí se nos conta e valora. A historia dun home ao que lle tocara vivir a beira histórica máis dura contada, definitivamente, noutra lingua. E que el soubo interpretar en clave lírica, mais, cabe dicir, desde un concepto épico.

A Ramón Nicolás, traballador incansable e teimoso, tocoulle desta volta poñer música a tan complexo argumento. O que fixo con sabedoría, rigor e amenidade. Tardará moito tempo, xa se dixo, en aparecer outra biografía “total” deste grandísimo (porque foi quen de vencellar calidade e claridade) poeta. E cando saia vai ter que beber pero que moito no libro de Ramón Nicolás. Un “must” neste país que se move entre a haxiografía e o ninguneo.

Nicolás, lástima fora, está a prol de CEF, un dos seus “fraquinhos”. Mais desde a categoría. O que non exclúe o sal e a pementa anecdóticos que salfiren o seu relato. Que iso é tamén este exemplar volume.

Vicente Araguas

 

Diario de Ferrol, 5-10-2012

El Ateneo Ferrolán tiene el calendario completo de actividades para el último trimestre del año. Se reanudarán iniciativas suspendidas por las obras de la sede o que tuvieron que desplazarse a otras ubicaciones y se recupera el espacio expositivo. La entidad, que ayer celebró una asamblea general extraordinaria para informar a los socios de la situación actual y los planes futuros, espera poden ocupar en breve su sede.

El Ateneo Ferrolán recuerda  a Celso Emilio Ferreiro en el año del centenario de su nacimiento. Lo hará con una exposición, abierta entre el 12 de noviembre y el 22 del mismo mes, así como con un acto poético (el 15) y una mesa redonda dedicada a este poeta crucial de la literatura gallega.

Código Cero 2-10-2012. Fernando Sarasqueta

As homenaxes feitas ao longo deste ano a Celso Emilio Ferreiro con motivo do centenario do seu nacemento teñen un claro elemento común na súa vertente dixital. Non abondou que se falase del ás novas xeracións: había que facelo nunha linguaxe que coñecen ben e que lles interesa, a linguaxe das novas tecnoloxías da información. E estivo ben que así fose. Con todo, as actividades non cesaron aínda. Esta semana, da man de Ouvirmos, soubemos do desenvolvemento e aplicación dun novo recurso de índole tecnolóxica. Falamos da unidade didáctica sobre Celso Emilio que a devandita empresa vén de preparar para o Proxecto Abalar da Consellería de Cultura e Educación, que, lembremos, é a iniciativa da Xunta para impulsar a dixitalización das nosas aulas.

Segundo informa Ouvirmos, a unidade didáctica dixital permitiralle ao alumnado de primaria e secundaria descubrir, a través de xogos, a obra e a vida do autor de Longa Noite de Pedra. Este recurso, dividido en dous niveis de dificultade para primaria e para secundaria, repasa a vida e obra do escritor celanovés a través de seis etapas vitais diferentes, con textos descritivos e propostas de actividades lúdicas interactivas que introducen o alumnado na súa creación poética.

Segundo engaden os responsábeis desta proposta, a unidade é esencialmente unha serie de xogos, só que co engadido extra, moi a ter en conta, de estar ao servizo de promover o coñecemento da nosa cultura nas novas xeracións (a través da figura de Celso Emilio). Polo tanto, hai diferentes retos que superar (dameiros, chuvias de palabras e enquisas) e a posibilidade de irmos sumando puntuación co obxectivo de darnos máis azos para superar novas probas. No desenvolvemento destas actividades os participantes acceden a fotografías do autor, os seus textos orixinais e mesmo á voz de Celso Emilio recitando os seus propios poemas da súa autoría.

Esta unidade didáctica, dispoñíbel dende esta fin de semana, compleméntase coa posta en marcha, este luns e visitando os centros educativos da nosa xeografía, da instalación multimedia sobre o escritor da que temos falado en Código Cero, até o de agora nas bibliotecas pero a partir de xa nos centros escolares. A xira comeza no IES Rodolfo Ucha de Ferrol.

Optimizada para o Abalar

A unidade didáctica de Celso Emilio Ferreiro é unha aplicación web deseñada e optimizada para os ultra-portátiles do proxecto Abalar. Foi desenvolvida con JavaScript e HTML5, atendendo as recomendacións da W3C e con obxectos como canvas e audio para a creación das animacións e transicións, que permiten tamén a reprodución de son sen necesidade de utilizar complementos, reprodutores nin plugins.

 

 

02-10-2012

Entrevista co profesor Ramón Nicolás no programa da TVG, Zigzag Diario.

“Onde o mundo se chama Celso Emilio”

Atlántico Diario 29-09-2012

Onte, Ramón Nicolás presentou o seu libro nun emotivo acto na galería JT Photogallery, en Abelereira Menéndez. Labregos do Tempo dos Sputniks amosaron a musicalidade dos versos de Celso Emilio. Os seus fillos tamén deron testemuña: Luis, falando do seu pai e Isabel recitando algúns dos seus poemas.

Máis de 600 páxinas dun achegamento á figura de Celso Emilio Ferreiro tanto dende o punto de vista persoal coma literario son o resultado de anos de investigación e estudo que convirten por dereito propio ao seu autor Ramón Nicolás no biógrafo do de Celanova: ‘Sei que fixen un contrato de por vida con Celso Emilio e que dende agora a miña actividade vai estar vencellada a el, o que para min supón un orgullo’, recoñece o filólogo vigués, quen descarta que a súa sexa a definitiva: ‘É unha obra aberta e colectiva porque a conforman moitas voces que falan de Celso Emilio, a miña só pon orde’.
Para Nicolás, non houbo espazo para analizar polo miudo as súas colaboracións xornalísticas, a producción poética perante a guerra ou textos como o libro de poemas nos que traballaba cando morreu ou o seu caderno de pensamentos: ‘Só puiden aludir a eles nun pé de páxina, pero son aspectos pendentes, polo que a miña aportación é un paso máis no coñecemento desde autor’.

A publicación de ‘Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro’ coincide conscientemente coa celebración do centenario do seu nacimento e co 50 aniversario da edición de ‘Longa noite de pedra’, o seu poemario máis coñecido.
‘Non pretendo facerlle xustiza, vénselle facendo dende hai anos, xa que é un dos poetas máis lidos das letras galegas; é unha das grandes figuras do século XX e xa se considera un auténtico clásico’. Despois de anos adicados ao seu estudo, destaca de Celso Emilio o ‘seu perfil vitalista, a súa alegría de vivir, o enorme sentido que tiña da fidelidade e a súa convicción, pero tamén a súa humildade’. A súa importancia no mundo das letras, dende unha producción reivindicativa, pero tamén dende versos amorosos, queda para Nicolás demostrada día tras día ‘en como o descubre o alumnado de hoxe e segue atopándoo de actualidade’.

 

 

26-09-2012
Secretaria Xeral da Emigración

O venres 28 de setembro ás 20,00 h. o Patronato da Cultura Galega de Montevideo organiza, na sede da entidade, unha homenaxe ao célebre escritor celanovés Celso Emilio Ferreiro, con motivo do centenario do seu nacemento. Participarán os alumnos e alumnas do Obradoiro de Declamación que dirixe Maribel Calderón.:
Patronato da Cultura Galega
Data:  28.09.2012
Hora:20,00
Lugar:
Patronato da Cultura Galega
Avda. Gral. Rondeau, 1421
Montevideo
Uruguay

23/09/2012
A Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria leva ata a provincia de Pontevedra a campaña Vivo na rúa Celso Emilio Ferreiro, unha iniciativa da Secretaría Xeral de Cultura que ten como obxectivo difundir e poñer en valor o legado do escritor entre os veciños e veciñas que residen nalgunha das 28 rúas que en Galicia levan o seu nome.

 

Vivo na rúa Celso Emilio FerreiroA Consellería distribuíu entre os veciños das rúas da provincia dedicadas a Celso Emilio Ferreiro o material desta campaña, que consiste nun folleto de dezaseis páxinas con información detallada sobre o autor, presentada de maneira lúdica e orixinal: a vida en formato de fotonovela, unha liña biográfica, información sobre os discos que recollen no mercado os seus poemas musicados, un catálogo das súas obras e mesmo unha proposta de pasatempos (labirinto, sopa de letras, encrucillado etc.) sobre algunha desa información.

A campaña chegou concretamente aos concellos de Vilagarcía de Arousa, Cambados, Pontevedra, Nigrán e Vigo. Fíxoo logo do seu paso polas provincias de Ourense, no mes de abril, e de Lugo, no mes de xuño. A Secretaría Xeral de Cultura completará a difusión desta campaña en outubro, coa distribución dos folletos na provincia da Coruña.

Celso Emilio, nos centros educativos

Xunto con esta campaña, a Consellería de Cultura e Educación promoveu ao longo de 2012 diversas actuacións de divulgación da obra e da vida do escritor de Celanova, no marco da programación do Ano Celso Emilio Ferreiro.

Entre elas inclúese unha exposición interactiva arredor da vida e da obra do escritor. Logo do seu paso polas bibliotecas nodais de Galicia no primeiro semestre do ano, a Consellería de Cultura e Educación retomará nos próximos días a itinerancia desta mostra nos centros educativos de Galicia. Desde o mes de outubro ata final do ano, a exposición achegaralles o legado do poeta ao alumnado de diversos centros de ensino das catro provincias.

24-9-2012
O vindeiro venres, 28 de setembro, ás 20:00 horas, na JT Photogallery, rúa Abeleira Menéndez, 13 de Vigo, vai ter lugar a primeira presentación pública do libro Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro de Ramón Nicolás. No acto participarán Luis Ferreiro, Isabel Ferreiro, Manuel Bragado e Ramón Nicolás.
Ao remate das palabras, intervirán Labregos do tempo dos Sputniks que cantarán poemas de Celso Emilio Ferreiro.

Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro é unha biografía monumental, un libro que realiza un percorrido vital pola traxectoria persoal e literaria dun autor de referencia da literatura galega e que ve a luz cando se celebra o centenario do seu nacemento e os cincuenta anos da publicación de Longa noite de pedra.

Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro
Esta biografía escrita por Ramón Nicolás, que viña transitando polos ecos e as pegadas do universo Celso Emilio Ferreiro desde hai anos, benefíciase da consulta de milleiros de documentos escritos e testemuños orais, dándolle forma a un relato no que se percibe o alento de moitas das persoas que o coñeceron. Ademais, a biografía integra o máis salientable dun epistolario riquísimo, polo que non se detén unicamente na esculca da faceta persoal de Celso Emilio, senón que establece un diálogo da parte máis íntima da súa vida coa fecunda actividade literaria, cultural e política que o caracterizou.

O asedio á personalidade e mais ao herdo que Celso Emilio Ferreiro deixou, desde os días luminosos da infancia celanovesa ata os derradeiros momentos da súa vida en Vigo, constitúen o alicerce e sentido final desta voluminosa biografía, concibida, en palabras do seu autor, «coa vontade de sumar para que ese lume que alampea xamais o vexamos morto».
Ramón Nicolás (Vigo, 1966) é profesor de Lingua e Literatura Galegas. Dirixe a colección BLG de Xerais e exerce a crítica literaria semanalmente no suplemento Culturas de La Voz de Galicia, nas revistas Biblos, Qué leer e desde o seu blogue cadernodacrítica.blogaliza.com. Recibiu varios galardóns en virtude do seu traballo como crítico literario e é patrono da Fundación Celso Emilio Ferreiro. Publicou O soño sulagado de Celso Emilio Ferreiro (1992), Diccionario dos verbos galegos (1992), Entrevistas a Álvaro Cunqueiro (1994), Papeis de literatura (dez anos de revisión crítica) (Xerais, 2001, edición dixital 2012), Manuel Lugrís Freire. Vida e obra (Xerais, 2006) e Manuel Lugrís Freire. Biografía e antoloxía (Xerais, 2006). Participou no Diccionario de Literatura Galega (vol. 1, 1995), en Galicia Literatura (vol. 34, 2000) e en Celso Emilio Ferreiro. Fotobiografía sonora (2008).

Coeditou Fírgoas (Xerais, 1992), Manuel Luís Acuña (Xerais, 2000) e Materia prima (Xerais, 2002). Editou unha Antoloxía da poesía galega 1 (2008) e as seguintes obras de Celso Emilio Ferreiro: Poesía galega completa (Xerais, 2004), Semblanzas, crónicas e artigos (Xerais, 2004), Celso Emilio Ferreiro. Escolma poética (2008); e traduciu ao castelán A taberna do Galo (2010) e Longa noite de pedra (2011) e publicou Conversas con Celso Emilio Ferreiro (Xerais, 2009). Ocupouse de Manuel Lueiro Rey en O sol na crista do galo (Xerais, 2005), Derradeira escolma ferida (Xerais, 2003) e O Grove: canción do sal e do vento (Xerais, 2005). Entre outras, traduciu para o galego obras de Bernardo Atxaga, Rosa María Lojo, Mercedes Neuschäfer-Carlón, Jordi Sierra, Jack London, Jan Lööf, António Mota, Jorge Araújo, Reko e Tina Lundán, Leonel Moura ou Chico Buarque.

20/09/2012 – El Progreso (Lugo)
El presidente de Radio Lugo-Cadena Ser, Julio Beberide, le entregó este jueves a la Real Academia Galega un CD con las voces de los participantes en la iniciativa ‘O son da nosa fala. Mil voces para Celso Emilio’.

El presidente de la RAG, Xosé Luis Méndez Ferrín, calificó de “única” esta iniciativa, que está realizando Radio Lugo-Cadena Ser. La propuesta, formulada por Paco Nieto y Tania Lombao, comenzó con la intención de que mil personas, públicas y particulares, leyeran un poema de Celso Emilio Ferreiro con motivo del centenario de su nacimiento. A estas alturas del año son 1.400 los participantes en la campaña, que se va emitiendo todos los días a través de la Ser local.

Las grabaciones fueron recogidas en un CD gracias a un acuerdo de Radio Lugo, la RAG, el Ayuntamiento y la Diputación. Fue en la sede de esta última donde tuvo lugar este jueves la entrega del CD. En el acto estuvieron presentes, además de los citados, Luis Ferreiro, hijo del homenajeado; José Ramón Gómez Besteiro, presidente de la Diputación, y Antón Bao, teniente de alcalde de Lugo.
DEITADO FRENTE AO MAR_NURIA CARRIQUÍ OSEIRA_GUIA DE TURISMO

 


El Pais,Daniel Salgado 20-09-2012

Para armar o relato dunha vida precísanse moitas pezas. No caso dun poeta que foi mozo e galeguista furibundo na II República, que atravesou a Guerra Civil vestido de nacional, que se recuperou na escuridade da posguerra a través da actividade cultural, que practicamente se exiliou a Venezuela, que militou en tres partidos da esquerda antifranquista clandestina e logo no PSOE, o crebacabezas adénsase. “Ordenar todo este material, darlle forma e intentar que fose lexíbel foi a maior dificultade”. Quen fala é Ramón Nicolás (Vigo, 1966), profesor e crítico en La Voz de Galicia, que vén de lle dedicar máis de 600 páxinas ao autor de Longa noite de pedra: Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro (Xerais, 2012).
Construído sobre o frondoso epistolario do escritor e cun abundante fondo de entrevistas con familiares, colegas e amigos, o libro de Nicolás é a primeira non ficción que aspira á totalidade de Celso Emilio. Polo menos, dende o Estudio de Xesús Alonso Montero, datado en 1982 tres anos logo da morte do poeta e editado por Júcar. Aínda que o autor enténdeo doutro xeito: “Esta biografía é, para min e para outros estudiosos, como un punto e seguido para continuar avanzando, porque hai zonas de sombra que intentei iluminar e non dei. Non é doado”. Entre elas, a cercanía ou non de Ferreiro con círculos falanxistas de Pontevedra nos primeiros anos corenta ou os poemas compostos con uniforme de soldado entre 1936 e 1939.
Pero, en troques, o foco de Onde o mundo se chama Celso Emilio axuda a dotar de nitidez outras peripecias borrosas. “Sorprendeume o que ten a ver coa actividade política no tempo da República”, expón, “e descubrín que ocupou un papel clave no nacionalismo xuvenil de preguerra”. Emilio Ferreiro Miguez, como asinaba no Adiante Semanario que confeccionaban as Mocedade Galeguistas da súa Celanova natal, incendiaba con retórica arredista os mítines: “A mocedade de Galiza non debe acharse ausente na loita civil que se cerne na Hespaña. A Federación de Mocedades Galeguistas debe conseguir a cristalización dos seus ideaes, dentro ou fora da lei”. Achegado despois ao Partido Comunista, fundador en 1964 da Unión do Povo Galego, integrante do Partido Socialista Galego na Transición e candidato a senador polo PSOE pouco antes de morrer, poucas veces foi quen de ficar alleo á política militante.
Que Celso Emilio andaba entre os pioneiros da recuperación do activismo cultural previa a Galaxia, tamén se sabía. O que achega a obra de Nicolás é a súa sistematización: as revistas Finisterre e Ciudad, por caso, os libros en castelán Al aire de tuvuelo e Baladas, cantigas y donaires ou a colección Benito Soto aparecen explicadas polo miúdo. Igual que inscrito nunha narración coherente e demorada se amosa a convulsa pero produtiva andaina venezolano. “O periplo de Celso en Caracas”, aseguraba o seu amigo, e poeta, Alexandre Cribeiro en 1989, “foi tan tremendo e anguriante que penso que alí comezou a morrer, de maneira que cando no 1973 regresou non estaba aínda recuperado”. Cando aportou, coa dona e os fillos, en Vigo, o recibimento deulle a medida do clima do país. A policía de alfándegas sospeitou dun libro que portaba na maleta —La verdadera historia de la muerte de Franco, de Max Aub— e abríronlle expediente no Tribunal de Orde Pública. Quedou en nada pola man dun xuíz amigo.
Cartas,testemuños directos de quen o coñeceu en vida, entrevistas, documentación de arquivos oficiais, traballo de hemeroteca, bibliografía, galería de imaxes ou materiais facilitados pola familia conflúen en Onde o mundo se chama Celso Emilio. Afastada da teoría literaria e da esexese textual, a obra si atende, porén, á controversia que, no exiguo campo literario da Galicia dos cincuenta e dos sesenta, causou a aposta poética de Ferreiro. A correspondencia cruzada entre Basilio Losada, tradutor de Longa noite para a vendidísima edición da colección El Bardo, e Ramón Piñeiro —dispoñíbel en edición de Galaxia— ofrece un pé sobre o que ler a ambigua recepción dunha poesía abertamente política, que introduce palabras e materias inauditas na altura na literatura galega, e que deixou pegada como poucas outras nos poetas que viñeron logo. Se anticipa, mellora ou é simplemente un epígono da poesía social formaaba parte daquel debate.
“A Celso Emilio recoñéceselle o valor de clásico; niso, a posteridade foi xusta”, considera o biógrafo, “pero talvez falta ir máis alá de cuestións ideolóxicas”. Nun diagnóstico apurado, Nicolás avisa dos Ferreiros menos transitados e reclama atención para o narrador —“Os relatos d’A fronteira infinda forman un libro moi interesante”—, o xornalista de opinión que vive soterrado nas hemerotecas ou o divulgador da cultura galega “cando podía e como podía, e tamén cando non podía”. E iso malia que, explica, o escritor revitalizouse criticamente despois de atravesar certo deserto cando a dialéctica literaria, nos oitenta, o considerou a antítese do que debía facerse.
Onde o mundo se chama Celso Emilio emerxe dunha década de asexos e dous anos de labor intensivo. “Cousas da providencia laica”, chacotea o autor, “e de que me convenceron Luís Ferreiro [fillo do poeta] e do editor Bragado”. E irrompe nunha paisaxe, ao seu ver, “moi necesitada de biografías”. Ben pola dedicación que precisan, ben polo imán que supón o Día das Letras Galega, o xénero non despega. “A min servíronme moito cousas como as de Marcos Calveiro ou Iago Martínez sobre Lois Pereiro e a de Murguía de Barreiro é moi interesante”, conclúe, “mais ¿para cando biografía de Rosalía, Curros ou Pondal?”.